ಇಸ್ಲಾಮ್ನಲ್ಲಿ ಮಹಿಳೆ: ಮಿಥ್ಯೆಗಳು ಮತ್ತು ವಾಸ್ತವ
ಲೇಖನ: ವಸೀಮುನ್ನಿಸಾ
ಜಾಗತಿಕ ಚರ್ಚೆಗಳ ಭವ್ಯ ಹಾಗೂ ಅಸ್ಥಿರ ರಂಗಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ, ಮುಸ್ಲಿಮ್ ಮಹಿಳೆಯಷ್ಟು ತಪ್ಪಾಗಿ ಬಿಂಬಿತವಾಗಿರುವ ವಿಷಯಗಳು ಬಹಳ ವಿರಳ. ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯ ಸಿನೆಮಾಗಳಲ್ಲಿ ಪಿತೃಪ್ರಧಾನ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಮೂಕ ಬಲಿಪಶುವಾಗಿ ಆಕೆಯನ್ನು ಚಿತ್ರಿಸಲಿ ಅಥವಾ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಗುರುತಿನ ರಾಜಕೀಯ ಆಟದಲ್ಲಿ ದಾಳವಾಗಿ ಆಕೆಯನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಲಿ – ಇಸ್ಲಾಮ್ನ ನಿಜವಾದ ಮಹಿಳೆ, ಆಕೆಯ ಹಕ್ಕುಗಳು, ಆಕೆಯ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಮತ್ತು ಆಕೆಯ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಸ್ಥಾನಮಾನಗಳು ಈ ಗದ್ದಲದಲ್ಲಿ ಪದೇ ಪದೇ ಕಳೆದುಹೋಗುತ್ತಿವೆ.
ವಿಮೋಚನೆಯನ್ನು ಕೇವಲ ಯುರೋಪಿಯನ್ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದಿಂದಲೇ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸಲಾಗುವ 2026ರ ಸಂಕೀರ್ಣ ಕಾಲಘಟ್ಟದಲ್ಲಿ ನಾವು ಸಾಗುತ್ತಿರುವಾಗ, ಒಂದು ನಿರ್ಣಾಯಕ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರ ಬೇಕಿದೆ: ಇಸ್ಲಾಮಿಕ್ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಮಹಿಳೆಯರ ಮೇಲಿನ ದಬ್ಬಾಳಿಕೆಯು ದೈವದತ್ತವಾದ ಆದೇಶವೇ ಅಥವಾ ಅದು ಐತಿಹಾಸಿಕ ವಿರೂಪವೇ? ಈ ಉತ್ತರವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂದರೆ, ಬುಡಕಟ್ಟು ಪದ್ಧತಿಗಳು, ವಸಾಹತುಶಾಹಿ ಅವಶೇಷಗಳು ಮತ್ತು ರಾಜಕೀಯ ವಾದದ ಪದರಗಳನ್ನು ಸುಲಿದು 1,400 ವರ್ಷಗಳ ಹಳೆಯ ಸಬಲೀಕರಣದ ಪ್ರಣಾಳಿಕೆಯನ್ನು ನಾವು ನೋಡಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.
ಮಹಾನ್ ಬದಲಾವಣೆ: 7ನೇ ಶತಮಾನದ ಕ್ರಾಂತಿ
ಇಸ್ಲಾಮ್ನಲ್ಲಿ ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ ನೀಡಲಾದ ಹಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಗೌರವಿಸಬೇಕೆಂದರೆ, ಮೊದಲು 7ನೇ ಶತಮಾನದ ಅರೇಬಿಯಾದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಅದು ಹೆಣ್ಣು ಮಗುವಿನ ಜನನವನ್ನು ಅವಮಾನವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಿ, ಹೆಣ್ಣು ಭ್ರೂಣಹತ್ಯೆಯಂತಹ ಭೀಕರ ಆಚರಣೆಗಳನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದ ಜಗತ್ತಾಗಿತ್ತು. ಮಹಿಳೆಯರನ್ನು ಕೇವಲ ಸರಕಿನಂತೆ ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು – ಯಾವುದೇ ಕಾನೂನುಬದ್ಧ ಗುರುತಿಲ್ಲದ ಮತ್ತು ಆಸ್ತಿಯ ಮೇಲೆ ಹಕ್ಕಿಲ್ಲದ, ಕೇವಲ ಹರಾಜು ಹಾಕುವ ಅಥವಾ ವಾರಸತ್ವವಾಗಿ ಪಡೆಯುವ ವಸ್ತುವಾಗಿ ಅವರು ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದರು.
ಈ ಶೂನ್ಯ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಪ್ರವಾದಿ ಮುಹಮ್ಮದ್(ಸ) ರವರು ತಂದ ಸಂದೇಶವು ಒಂದು ಆಮೂಲಾಗ್ರ ಬದಲಾವಣೆಯಾಗಿ ಬಂದಿತು. ಇದು ಕೇವಲ ದಯೆಯನ್ನು ತೋರುವಂತೆ ಸೂಚಿಸಲಿಲ್ಲ; ಬದಲಿಗೆ ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯ ಜಗತ್ತು ಮುಂದಿನ ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಯೋಚಿಸಲೂ ಸಾಧ್ಯವಾಗದಂತಹ ಕಾನೂನುಬದ್ಧ ಹಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಕ್ರೋಡೀಕರಿಸಿತು.
ಕುರ್ಆನಿನ ಆದೇಶವು (4:19) ಮಹಿಳೆಯರನ್ನು ಬಲವಂತವಾಗಿ ಸರಕಿನಂತೆ ಪಡೆಯುವುದನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ನಿಷೇಧಿಸಿತು. ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವರಿಗೆ ಆಸ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದುವ ಮತ್ತು ನಿರ್ವಹಿಸುವ ಹಕ್ಕನ್ನು ನೀಡಿತು – ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ 1882ರ ‘ಮ್ಯಾರೀಡ್ ವುಮೆನ್ಸ್ ಪ್ರಾಪರ್ಟಿ ಆಕ್ಟ್’ ಬರುವವರೆಗೆ ಇಂತಹ ಹಕ್ಕುಗಳು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸಿಕ್ಕಿರಲಿಲ್ಲ.
ತಾತ್ವಿಕ ಸಮೀಕರಣ: ಆತ್ಮದ ಸಮಾನತೆ
ಇಸ್ಲಾಮ್ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ದೇವತಾಶಾಸ್ತ್ರದ ಅಡಿಪಾಯವು ‘ಏಕ ಆತ್ಮ’ ಸಿದ್ಧಾಂತದ ಮೇಲೆ ನಿಂತಿದೆ. ಮಹಿಳೆಯನ್ನು ಎರಡನೇ ಆದ್ಯತೆಯಾಗಿ ಅಥವಾ ಪಾಪದ ಮೂಲವಾಗಿ ನೋಡುವ ಕೆಲವು ಧಾರ್ಮಿಕ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳಿಗಿಂತ ಭಿನ್ನವಾಗಿ, ಪುರುಷರು ಮತ್ತು ಮಹಿಳೆಯರು ಒಂದೇ ಸಾರದಿಂದ (ನಫ್ಸ್-ಇನ್ ವಾಹಿದಾ) ಸೃಷ್ಟಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಕುರ್ಆನ್ (4:1) ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುತ್ತದೆ.
ಈ ತಾತ್ವಿಕ ಸಮಾನತೆಯು ನೇರವಾಗಿ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಗೆ ಅನುವಾದಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ದೇವನ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ, ‘ಅನ್ವೇಷಕನ ಲಿಂಗ’ ಅಪ್ರಸ್ತುತ. ಕುರ್ಆನಿನ ವಚನಗಳು ಈ ಒಳಗೊಳ್ಳುವಿಕೆಯನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಸುಂದರವಾಗಿ ವಿವರಿಸುತ್ತವೆ:
“ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿಯೂ ಮುಸ್ಲಿಮರೂ ಸತ್ಯವಿಶ್ವಾಸಿಗಳೂ ಆಜ್ಞಾಪಾಲಕರೂ ಸತ್ಯಸಂಧರೂ ಸಹನಶೀಲರೂ ವಿನಮ್ರರೂ ದಾನಶೀಲರೂ ಉಪವಾಸ ವ್ರತವನ್ನಾಚರಿಸುವವರೂ ತಮ್ಮ ಗುಪ್ತಾಂಗಗಳ ರಕ್ಷಣೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವವರೂ ಅಲ್ಲಾಹನನ್ನು ಅತ್ಯಧಿಕವಾಗಿ ಸ್ಮರಿಸುವವರೂ ಆದ ಎಲ್ಲಾ ಪುರುಷರು ಮತ್ತು ಸ್ತ್ರೀಯರಿಗೆ ಅಲ್ಲಾಹನು ಕ್ಷಮೆ ಮತ್ತು ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ಸತ್ಫಲವನ್ನು ಸಿದ್ಧಗೊಳಿಸಿಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ.” (ಕುರ್ಆನ್ 33:35)
ಇದು ಕೇವಲ ಕಾವ್ಯಾತ್ಮಕ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲ; ಇದು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಸಮಾನತೆಯ ಘೋಷಣೆ. ಸರ್ವಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ಸಿನ ಮಾನದಂಡಗಳು ಧರ್ಮನಿಷ್ಠೆ, ಬುದ್ಧಿಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಚಾರಿತ್ರ್ಯಗಳೇ ಹೊರತು ಲಿಂಗವಲ್ಲ ಎಂದು ಇದು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ.
ಬೌದ್ಧಿಕ ಪರಂಪರೆ: ಕೇವಲ ಮನೆಗೆಲಸಕ್ಕೆ ಸೀಮಿತವಲ್ಲ
ಇಸ್ಲಾಮ್ ಮಹಿಳೆಯರ ಬುದ್ಧಿಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನಿರ್ಬಂಧಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಬಲವಾದ ಮಿಥ್ಯೆಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು. ಆದರೆ, ಇತಿಹಾಸವು ಅದ್ಭುತ ಬೌದ್ಧಿಕತೆಯ ಕಥೆಯನ್ನು ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಪ್ರವಾದಿಯವರ ಪತ್ನಿ ಆಯಿಶಾ ಬಿಂತ್ ಅಬಿ ಬಕರ್ ರವರು ಈ ರೂಢಿಗತ ಕಲ್ಪನೆಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಪ್ರತ್ಯುತ್ತರವಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಅವರು ನ್ಯಾಯಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞೆ, ಇತಿಹಾಸಕಾರ್ತಿ ಹಾಗೂ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಮತ್ತು ಕಾವ್ಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೀಣರಾಗಿದ್ದರು. ಪ್ರವಾದಿಯವರ ಮರಣದ ನಂತರ, ಅವರು ಪ್ರಮುಖ ‘ಮುಫ್ತಿ’ (ಕಾನೂನು ಪ್ರಾಧಿಕಾರ) ಆಗಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿದರು. ಅಂದಿನ ಕಾಲದ ಅತ್ಯಂತ ಸುಶಿಕ್ಷಿತ ಪುರುಷರು ಸಹ ರಾಜ್ಯ ಮತ್ತು ಕಾನೂನಿನ ಸಂಕೀರ್ಣ ವಿಷಯಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟನೆ ಪಡೆಯಲು ಅವರ ಬಳಿ ಪ್ರಯಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.
ಮಹಿಳಾ ವಿದ್ವಾಂಸರ ಈ ಸಂಪ್ರದಾಯವು ಕೇವಲ ಅಪವಾದವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಕ್ರಿ.ಶ 859ರಲ್ಲಿ ಅಲ್-ಖರಾವಿಯಿನ್ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯವನ್ನು (ವಿಶ್ವದ ಅತ್ಯಂತ ಹಳೆಯ ಪದವಿ ನೀಡುವ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯ) ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ ಫಾತಿಮಾ ಅಲ್-ಫಿಹ್ರಿಯಿಂದ ಹಿಡಿದು, ಮಧ್ಯಕಾಲೀನ ಯುಗದುದ್ದಕ್ಕೂ ಇದ್ದ ಸಾವಿರಾರು ಮಹಿಳಾ ‘ಮುಹದ್ದಿತ್’ (ಪ್ರವಾದಿಯವರ ಪರಂಪರೆಗಳ ವಿದ್ವಾಂಸರು) ವರೆಗೆ, ಮುಸ್ಲಿಮ್ ಮಹಿಳೆಯು ಐತಿಹಾಸಿಕವಾಗಿ ನಾಗರಿಕತೆಯ ಶಿಲ್ಪಿಯಾಗಿದ್ದಾಳೆ.
ಆರ್ಥಿಕ ಸ್ವಾಯತ್ತತೆ: ಮೆಹರ್ ಮತ್ತು ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರ
ಆಧುನಿಕ ಸೆಕ್ಯುಲರ್ ವಿವಾಹಗಳಲ್ಲಿ, ಜಂಟಿ ಆಸ್ತಿಗಳು ಮಹಿಳೆಯರ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಆರ್ಥಿಕ ಭದ್ರತೆಯ ಕೊರತೆಯನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಡುತ್ತವೆ. ಆದರೆ, ಇಸ್ಲಾಮ್ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಆಸ್ತಿಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದೆ. ಒಬ್ಬ ಮುಸ್ಲಿಮ್ ಮಹಿಳೆ ವಿವಾಹವಾದಾಗ, ಅವಳು ‘ಮೆಹರ್’ ಅನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾಳೆ – ಇದು ಅವಳಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಸೇರುವ ಕಡ್ಡಾಯ ದಕ್ಷಿಣೆ. ಇದು ಅವಳ ತಂದೆಗೆ ನೀಡುವ ವರದಕ್ಷಿಣೆಯಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಅವಳ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಆಸ್ತಿಯಾಗಿ ಉಳಿಯುವ ಒಂದು ಆರ್ಥಿಕ ಉಡುಗೊರೆಯಾಗಿದ್ದು, ಅವಳ ಪತಿ ಕೂಡ ಇದನ್ನು ಮುಟ್ಟಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲದಂತಹ ಸುರಕ್ಷತಾ ಜಾಲವಾಗಿದೆ.
ಇದಲ್ಲದೆ, ವಿಮರ್ಶಕರು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರ ಕಾನೂನನ್ನು ಬೆಟ್ಟು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ಅಲ್ಲಿ ಸಹೋದರನಿಗೆ ಸಹೋದರಿಗಿಂತ ಎರಡು ಪಟ್ಟು ಪಾಲು ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಅವರು ವೆಚ್ಚದ ಸಮೀಕರಣವನ್ನು ಗಮನಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಇಸ್ಲಾಮಿಕ್ ಕಾನೂನಿನ ಪ್ರಕಾರ, ಪುರುಷನು ತನ್ನ ಹೆಂಡತಿ, ಮಕ್ಕಳು ಮತ್ತು ಮದುವೆಯಾಗದ ಸಹೋದರಿಯರು ಅಥವಾ ವಯಸ್ಸಾದ ತಾಯಿಯ ಆರ್ಥಿಕ ಅಗತ್ಯಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸಲು ಕಾನೂನುಬದ್ಧವಾಗಿ ಬದ್ಧನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ. ಆದರೆ ಮಹಿಳೆಯ ಸಂಪತ್ತು ಅವಳದ್ದೇ ಆಗಿರುತ್ತದೆ; ತನ್ನ ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರ ಅಥವಾ ಸಂಪಾದನೆಯ ಒಂದು ಪೈಸೆಯನ್ನೂ ಮನೆಯ ಖರ್ಚಿಗೆ ಬಳಸುವ ಕಾನೂನುಬದ್ಧ ಬಾಧ್ಯತೆ ಅವಳಿಗಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಪುರುಷನಿಗೆ ನೀಡಲಾಗುವ ಎರಡು ಪಟ್ಟು ಪಾಲು ಆತನ ಮೇಲಿರುವ ಭಾರೀ ಆರ್ಥಿಕ ಹೊರೆಯ ನಿರ್ವಹಣೆಗಾಗಿಯೇ ಹೊರತು, ಅದು ಆತನ ಶ್ರೇಷ್ಠತೆಯ ಸಂಕೇತವಲ್ಲ.
ಕೌಟುಂಬಿಕ ಒಪ್ಪಂದ: ವಸ್ತ್ರದಿಂದ ಕರುಣೆಯವರೆಗೆ
ಕುರ್ಆನಿನಲ್ಲಿ ವಿವಾಹದ ವಿವರಣೆಯು ಧಾರ್ಮಿಕ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಅತ್ಯಂತ ಸುಂದರವಾದ ರೂಪಕಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿದೆ: “ಅವರು ನಿಮಗೆ ವಸ್ತ್ರದಂತಿದ್ದಾರೆ ಮತ್ತು ನೀವು ಅವರಿಗೆ ವಸ್ತ್ರದಂತಿದ್ದೀರಿ.” (2:187) ವಸ್ತ್ರವು ಮೂರು ವಿಷಯಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ: ಪ್ರಕೃತಿಯ ವಿಕೋಪಗಳಿಂದ ರಕ್ಷಣೆ, ದೇಹಕ್ಕೆ ಆರಾಮ ಮತ್ತು ಧರಿಸುವವರಿಗೆ ಗೌರವ. ಇದು ಪತಿ-ಪತ್ನಿ ಸಂಬಂಧಕ್ಕೆ ಇಸ್ಲಾಮಿಕ್ ನೀಲನಕ್ಷೆಯಾಗಿದೆ – ಇದು ಪರಸ್ಪರ ರಕ್ಷಣೆ ಮತ್ತು ಪೂರಕತೆಯ ಸಂಬಂಧವಾಗಿದೆ.
ಬಲವಂತದ ವಿವಾಹಗಳನ್ನು ತಪ್ಪಾಗಿ ಇಸ್ಲಾಮಿಕ್ ಪದ್ಧತಿ ಎಂದು ಬಿಂಬಿಸಲಾಗುತ್ತಿರುವ ಈ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಪ್ರವಾದಿಯವರ ಸಂಪ್ರದಾಯವನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಮುಖ್ಯವಾಗಿದೆ. ಒಬ್ಬ ಯುವತಿ ತನ್ನ ತಂದೆ ತನ್ನ ಇಚ್ಛೆಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ವಿವಾಹ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಪ್ರವಾದಿ(ಸ) ರವರಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದಾಗ, ಅವರು ಆ ವಿವಾಹವನ್ನು ಅಸಿಂಧುಗೊಳಿಸುವ ಸಂಪೂರ್ಣ ಹಕ್ಕನ್ನು ಅವಳಿಗೆ ನೀಡಿದರು. ಆದರೆ ಆಕೆ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಉಳಿಯಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದಳು ಮತ್ತು “ಈ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ತಂದೆಯರಿಗೆ ಯಾವುದೇ ಅಧಿಕಾರವಿಲ್ಲ” ಎಂಬುದನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲು ಮಾತ್ರ ತಾನು ಈ ವಿಷಯ ತಿಳಿಸಿದ್ದಾಗಿ ಹೇಳಿದಳು.
ಮಾತೃತ್ವದ ಘನತೆ: ಸ್ವರ್ಗವು ಅವಳ ಪಾದದಡಿಯಲ್ಲಿ
ಆಧುನಿಕ ಕಾರ್ಪೊರೇಟ್ ರಚನೆಗಳು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಮಾತೃತ್ವವನ್ನು ಹಿನ್ನಡೆಯಾಗಿ ನೋಡಿದರೆ, ಇಸ್ಲಾಮ್ ಅದನ್ನು ಅತ್ಯುನ್ನತ ಸಾಮಾಜಿಕ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಏರಿಸುತ್ತದೆ. ಒಬ್ಬ ಸಹಚರನು “ನನ್ನ ಉತ್ತಮ ಒಡನಾಟಕ್ಕೆ ಯಾರು ಹೆಚ್ಚು ಅರ್ಹರು?” ಎಂದು ಕೇಳಿದಾಗ, ಪ್ರವಾದಿಯವರು “ತಂದೆ” ಎಂದು ಹೇಳುವ ಮೊದಲು ಮೂರು ಬಾರಿ “ನಿಮ್ಮ ತಾಯಿ” ಎಂದು ಉತ್ತರಿಸಿದ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಪ್ರವಾದಿ ವಚನ ಇದೆ.
ಇದು ಕೇವಲ ನೈತಿಕ ಭಾವನೆಯಲ್ಲ; ಇದು ಸಾಮಾಜಿಕ ನಿರ್ದೇಶನ. “ಸ್ವರ್ಗವು ತಾಯಂದಿರ ಪಾದದಡಿಯಲ್ಲಿದೆ” ಎಂಬ ವಾಕ್ಯವು, ಒಬ್ಬ ಪುರುಷನ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಮುಕ್ತಿಯು ತನ್ನನ್ನು ಬೆಳೆಸಿದ ಮಹಿಳೆಯನ್ನು ಅವನು ಹೇಗೆ ಗೌರವಿಸುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಸೇವೆ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ ಎಂಬುದರ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿತವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ.
ಮಹಾನ್ ವಿರೋಧಾಭಾಸ: ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಮತ್ತು ನಂಬಿಕೆ
ದೇವತಾಶಾಸ್ತ್ರವು ಮಹಿಳೆಯರ ಪರವಾಗಿ ಇಷ್ಟು ಪ್ರಬಲವಾಗಿದ್ದರೂ, ಕೆಲವು ಮುಸ್ಲಿಮ್ ಬಹುಸಂಖ್ಯಾತ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸ್ತವವು ಏಕೆ ಭಿನ್ನವಾಗಿದೆ?
ಸಮಾಜಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರು ಇದಕ್ಕೆ ಮೂರು ಪ್ರಮುಖ ಕಾರಣಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾರೆ:
- ಬುಡಕಟ್ಟು ಪದ್ಧತಿ: ಅನೇಕ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ, ಹಳೆಯ ಗೌರವ-ಆಧಾರಿತ ಬುಡಕಟ್ಟು ನಿಯಮಗಳು ಉಳಿದುಕೊಂಡಿವೆ ಮತ್ತು ಅವುಗಳನ್ನು ತಪ್ಪಾಗಿ ಇಸ್ಲಾಮಿಕ್ ಎಂದು ಬಿಂಬಿಸಲಾಗಿದೆ.
- ವಸಾಹತುಶಾಹಿ: ವಸಾಹತುಶಾಹಿ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಯುರೋಪಿಯನ್ ಕಾನೂನುಗಳು ಇಸ್ಲಾಮಿಕ್ ಕೌಟುಂಬಿಕ ಕಾನೂನುಗಳನ್ನು ಬದಲಿಸಿದವು, ಇದರಿಂದ ಮಹಿಳೆಯರು ಹಿಂದೆ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದ ರಕ್ಷಣೆಗಳನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡರು.
- ಅನಕ್ಷರತೆ: ಶಿಕ್ಷಣದ ಕೊರತೆಯಿರುವ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ, ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ (ಮತ್ತು ಪುರುಷರಿಗೆ) ತಮ್ಮ ನೈಜ ಕುರ್ಆನಿಕ್ ಹಕ್ಕುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಅರಿವಿರುವುದಿಲ್ಲ, ಇದರಿಂದ ಪಿತೃಪ್ರಧಾನ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಗಳು ಪ್ರಶ್ನಾತೀತವಾಗಿ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತಿವೆ.
ಇಂದು ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಸುಶಿಕ್ಷಿತ ಮತ್ತು ವೃತ್ತಿಪರ ಮಹಿಳೆಯರು ಇಸ್ಲಾಮ್ ಧರ್ಮವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನಾವು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಅವರು ದಬ್ಬಾಳಿಕೆಯನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಇದರಿಂದ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ. ಬದಲಿಗೆ, ಅವರು ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಗುರುತನ್ನು ನೀಡುವ, ಪುರುಷ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದ (male gaze) ನಿರಾಕರಣೆ ಮಾಡುವ ಮತ್ತು ಆಧುನಿಕ ಲೌಕಿಕತೆಯ ಲೈಂಗಿಕೀಕೃತ ಒತ್ತಡಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ವಿಮೋಚನೆ ನೀಡುವ ಹಕ್ಕುಗಳ ಚೌಕಟ್ಟನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ನಿರೂಪಣೆಯನ್ನು ಮರಳಿ ಪಡೆಯುವುದು
ಇಸ್ಲಾಮ್ನಲ್ಲಿ ಮಹಿಳೆಯ ಕಥೆಯು ಮೂಕ ನೆರಳಿನ ಕಥೆಯಲ್ಲ. ಇದು ರಾಣಿ-ತಾಯಿಯ, ವಿದ್ವಾಂಸ-ಪತ್ನಿಯ, ವ್ಯಾಪಾರಿ-ಮಗಳ ಮತ್ತು ಯೋಧ-ಸಹಚರಿಯ ಕಥೆಯಾಗಿದೆ.
ಇಂದಿನ ಮುಸ್ಲಿಮ್ ಮಹಿಳೆಗೆ ನಿಜವಾದ ವಿಮೋಚನೆಯು ವಿದೇಶಿ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಮಾದರಿಯನ್ನು ಅಳವಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದರಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ, ಸ್ಥಳೀಯ ಪದ್ಧತಿಗಳ ಧೂಳನ್ನು ಕೊಡವಿ, 1,400 ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಧರ್ಮವು ಅವಳಿಗೆ ನೀಡಿದ ಘನತೆ ಮತ್ತು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಹೊಳೆಯುವ ರತ್ನಗಳನ್ನು ಮರಳಿ ಪಡೆಯುವಲ್ಲಿ ಅಡಗಿದೆ.
ಕುರ್ಆನಿನ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ, ಅವಳು ಈ ಜಗತ್ತಿನ ದ್ವಿತೀಯ ದರ್ಜೆಯ ಪ್ರಜೆಯಲ್ಲ; ಅವಳು ಈ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಪ್ರಜೆ, ಆತ್ಮದಲ್ಲಿ ಸಮಾನಳು, ಬುದ್ಧಿಶಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಗಣನೀಯಳು ಮತ್ತು ಗೌರವವನ್ನು ಪಡೆಯುವ ತನ್ನ ಹಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ.
ಕನ್ನಡಾನುವಾದ: ಅಬೂ ಹುದೈಫಾ
ಕೃಪೆ:radiancenews.com
